Het is op een ijskoude donderdag voormiddag dat Vladan mij na de training even meeneemt in de spelershome voor mijn interview. Ik sta nog te bibberen van in de kou de training te bekijken en voel de spanning toenemen. Mijn eerste echte interview en dat met een van mijn favoriete spelers!
Vol bewondering loop ik de spelershome binnen en aan mijn linkerkant zie ik de voltallige spelersgroep onder de douche staan. Een beetje ongemakkelijk kijk ik de andere kant op en wacht ik op Kujo. “Kom maar mee” hoor ik hem zeggen en we zetten ons aan een tafeltje. Aan de tafel naast ons zitten Eric Van Meir, Chris Janssens, Kris Thys en co na te praten over de training. Ik zie ook Seth De Witte zichzelf verwarmen aan een ‘warme choco’. “Wat anders als de voorbije dagen hé?” doelde Kujo op het weer. “Inderdaad” stamelde ikzelf terwijl ik me opwarmde aan mijn eigen zenuwen.

Thomas: Laat ons beginnen bij het begin. Je carrière start bij Radnicky Nis in Servië. Van daaruit kwam je naar de Belgische eerste klasser Eendracht Aalst. Hoe komt een Servische doelman in België terecht?

Kujo: Ik heb meer dan 60 wedstrijden bij de jeugdreeksen van het Servische nationale elftal gespeeld. Ik speelde bij de U15, U16, U17 en U19 en op die manier kom je natuurlijk in beeld bij andere ploegen.
Ik had eerst contact met Antwerp dat toen nog in eerste klasse speelde maar uiteindelijk is die deal niet doorgegaan en kwam ik in contact met Eendracht Aalst. Aalst was toen een subtopper in België die nog net Europees had gespeeld en ze hadden een heel goede professionele organisatie. Ik was heel tevreden dat ik daar aan de slag kon gaan.
Ik heb enorm veel geluk gehad dat ik een paar jaar met mensen van een heel hoog niveau heb kunnen samenwerken. Jacky Munaron was toen keeperstrainer bij Aalst en de eerste keeper was Filip Vande Walle. Ik heb van die mensen enorm veel geleerd en dat was eigenlijk de basis van mijn carrière. Nadien heb ik nog 3 jaar ervaring kunnen opdoen bij Aalst met mensen als Wim De Coninck, Manu Ferrera, ... Ik heb daar dus echt heel veel voetbalkennis opgedaan en die periode was de basis van mijn verdere carrière.

Thomas: Je was meteen titularis bij Aalst, daarna ging je naar Roda JC waar je ook meteen in de basis kwam. Hoe verliep die stap?

Kujo: Wel, om eerlijk te zijn dacht ik dat Belgische en Nederlandse eerste klasse een beetje het zelfde waren maar dat bleek absoluut zo niet te zijn. De stap naar Nederland was een stap vooruit en qua voetbal was het totaal anders. Er werd enorm hard gewerkt op technisch en tactisch vlak. Hier in België hebben we meer de Duitse mentaliteit: meer op karakter en discipline werken terwijl het in Nederland eigenlijk net omgekeerd is.
Ik heb in Roda een hele mooie tijd gehad. We hebben helaas 3 jaar net geen Europees gespeeld maar we hebben toch ook 2 jaar intertoto gehaald dus ik heb daar echt 5 hele mooie jaren gehad. Alleen vond ik dat in de Nederlandse competitie te weinig nadruk werd gelegd op het echte keeperswerk. Er werd van mij vooral verwacht dat ik mee voetbalde, ik kreeg heel veel terugspeelballen en stond vaak met de baal aan de voet. Het echte keeperswerk en de specifieke keeperstraining werd er een beetje onderschat en daarom kreeg ik tegen het eind van mijn periode bij Rode het gevoel dat ik nog een stap hogerop moest doen.
Op die manier ben ik dan bij Levante terecht gekomen. Dat was echt het hoogtepunt van mijn carrière, het was een droom die uitkwam! Ik denk dat elke speler ooit graag in Spanje wil voetballen en voor mij was dat de beloning voor alle opofferingen die ik had gemaakt als speler. Levante was echt topprofessioneel en om daar te mogen spelen was de kers op de taart.
Helaas heeft Levante dat seizoen heel veel financiële en sportieve problemen gehad en zijn we op de laatste plaats geëindigd. Ik had een contract van 3 jaar maar doordat ik mijn familie meer en meer begon te missen en door de sportieve situatie daar heb ik besloten om terug te keren naar België.

Thomas: Vind je het spijtig dat je Spaanse avontuur zo snel was afgelopen?

Kujo: Soms wel, ik keek gisteren naar de wedstrijd Real Madrid – Lyon en dan maak je wel de bedenking dat je daar 2 jaar geleden zelf gespeeld hebt! Soms vraag je dan aan god en aan jezelf waarom dat niet langer heeft geduurd maar ik heb geen spijt. Ik ben enorm dankbaar voor de tijd die ik daar gehad heb want hoeveel Belgische keepers kunnen zeggen dat ze in Spanje hebben gespeeld?
Na Levante ben ik bij Lierse gekomen, een ploeg vol ambitie en met heel veel kwaliteiten. Ik was heel blij dat ik terug bij mij familie was en door grote namen als Bob Peeters verliep de overstap iets gemakkelijker. Uiteraard was het wel een heel grote stap achteruit. Ik heb het de eerste 6 maanden mentaal zeer zwaar gehad. Mijn eerste wedstrijd met Lierse was op Namen en dat was echt een shock voor mij! Mijn ambities zijn niet meer dezelfde als vroeger, ik wil met Lierse in eerste klasse spelen en waarom niet vechten voor een Europese plaats? Ik wil hier mijn ervaring kunnen over brengen op de jongere spelers en het belangrijkste is dat ik hier terug bij mijn gezin kan zijn.
Ik ben trouwens nooit echt geblesseerd dus waarom zou ik niet nog 5 of 6 jaar op het topniveau meekunnen? Mijn ambitie is nu om Lierse terug op dat topniveau te brengen.
We spelen elke wedstrijd voor 8000 supporters en nemen op elke verplaatsing bijna 1000 man mee. Daarmee zijn we ongeveer top 6 van België en dat is waar ik met Lierse naartoe wil.

Thomas: Je hebt een enorme carrière achter de rug en je hebt heel veel ervaring. Hoe probeer jij die ervaring over te brengen op de jongeren?

Kujo: Het is zeker niet gemakkelijk om te coachen. Er wordt heel veel geroepen op het veld maar het is een kunst om de juiste commentaren te geven en ik probeer daarin mijn steentje bij te dragen. Ik probeer de 2 jonge keepers ook te begeleiden want het zijn 2 spelers met enorm veel talent!

Thomas: Jullie grepen vorig jaar net naast de titel. Hoe zwaar kwam dat aan?

Kujo: Ik heb echt gedroomd van na een jaar terug naar eerste klasse te gaan met Lierse. De stap van Levante naar Lierse was heel groot maar ik heb zeker geen spijt dat ik naar Lierse ben gekomen. Lierse is een club met enorm veel traditie en met heel trouwe supporters. Er zit enorm veel toekomst in deze club, alleen mogen we niet te ongeduldig worden. We spelen elke wedstrijd voor 3 punten en dat blijf ik ook herhalen bij de spelers. Elke wedstrijd is maar 3 punten waard! We moeten echt het plezier terug vinden op het veld omdat je dan pas de maximale capaciteiten kan bovenhalen.
Er is al voldoende bewezen dat als we onder druk staan we niet zo goed spelen. Vorig jaar speelden we super wedstrijden tegen Genk omdat we daar niets te verliezen hadden en dat is het gevoel dat we nu terug moeten vinden. De druk is enorm groot vanuit het bestuur en de supporters. Het moet! Maar dat gevoel moeten we van ons afzetten.
Ik hoop dat we zo snel mogelijk dat plezier terug vinden en dat we tegen Tienen de 3 punten kunnen halen. Voor ons is de volgende wedstrijd altijd de belangrijkste en we moeten telkens weer het verleden vergeten om vol vertrouwen aan de aftrap te staan.
Er zijn nog 10 wedstrijden te gaan, er kan nog vanalles gebeuren. We mogen zeker het kopje niet laten hangen maar we moeten als ploeg wakker worden en de volgende 2 maanden allemaal op niveau spelen en dan denk ik dat wij zeker op de kampioensplaats kunnen eindigen.

Thomas: Vorig jaar ging het tussen 2 ploegen: Lierse en Sint-Truiden. Sint-Truiden speelt nu waarschijnlijk top 6 in eerste klasse. Heeft de beste ploeg gewonnen?

Kujo: Ja waarschijnlijk wel. We moeten daar eerlijk in zijn. Ze waren veel constanter als ons. Dit jaar is het totaal anders. Er zijn van in het begin van het seizoen al meerdere ploegen die voor de titel gaan en het zal spannend blijven tot de laatste wedstrijd.
We hebben dit jaar nog niet bewezen dat we superieur zijn. Dat wordt wel gezegd door het bestuur, de supporters en de pers maar op het veld hebben we dat nog niet laten zien.
Dat moeten we nu laten zien in de slotperiode!

Thomas: En dat wordt een hele drukke slotperiode. Er zijn nog veel inhaalwedstrijden en we spelen nog tegen veel grote ploegen. Denk je dat we nu ons voordeel kunnen halen uit de brede kern?

Kujo: We hebben voorlopig nog niet echt een voordeel gehaald uit onze brede kern. We moeten gewoon veel compacter en veel meer als ploeg spelen. En wie er dan speelt is eigenlijk niet zo belangrijk. We hebben spelers nodig die voor elkaar knokken! En dan moet je niet elke wedstrijd met 6-0 winnen maar je moet wel een ploeg hebben die voor elkaar wil vechten.

Thomas: Het voetbal is niet super, de supporters morren, allemaal niet echt motiverend toch?

Kujo: Ja maar dat is ook logisch. De verwachtingen liggen heel hoog en die zie je niet terug op het veld dus dan mag je ook niet verwachten dat de supporters achter je blijven staan. Anderzijds kan je ook niet verwachten dat 4 of 5 jaar van financiele en sportieve problemen plots van de baan zijn. Het vraagt tijd om terug een organisatie neer te zetten, niet alleen op het veld maar ook ernaast. We moeten geduldig blijven en dan denk ik wel dat Lierse binnen een paar jaar een Belgische subtopper kan worden. We moeten vooral allemaal optimistisch blijven want om dat doel te bereiken moeten we allemaal dezelfde kant op kijken.

Thomas: Tegen Ronse halen de supporters een spandoek boven met daarop ‘Wij willen kampioen worden! Jullie ook?’, zie je dat op het plein en hoe komt dat aan?

Kujo: Je ziet dat en dat is niet leuk maar ik begrijp het wel. Kijk, ik zie hier tussen de spelers allemaal jongens die kampioen willen spelen. Iedereen wil terug naar eerste klasse, daar is geen twijfel over!
Het zal ook allemaal veel gemakkelijker gaan in eerste omdat de druk er veel lager zal liggen.
(Een beetje stiller zegt hij het volgende) Sommige spelers nemen de verkeerde beslissingen als ze onder druk komen te staan. Ze verkrampen een beetje onder de hoge verwachtingen en dat is ook normaal! Er lopen hier heel jonge spelers rond. Maar als we promoveren valt al die druk weg en kunnen we elke match rustig uitspelen. Kijk maar naar onze bekercampagne vorig jaar: als de druk eraf is spelen we veel beter! Spanning is gezond en heb je nodig maar je moet die spanning kunnen omzetten in positieve energie. Dat wordt echter heel moeilijk door de negatieve spiraal waar we in verkeren.
Ik kan je alleszins vertellen dat iedereen hier kampioen wil spelen! Daar hoeven de supporters niet aan te twijfelen!

Thomas: Wat doet Vladan Kujovic buiten de trainingen?

Kujo: (lacht) Ik heb mijn familie met 2 kleine kinderen dus ik heb zeker werk genoeg. Ik moet pampers verversen en eten klaarmaken. Ik geniet echt van mijn kinderen en ben een echte familieman geworden. Café’s en discoteken zijn dus niet meer voor mij weg gelegd.

Thomas: Servië is een heel jonge land en kent nog heel wat problemen. Ben je daar nog mee bezig?

Kujo: Nee, ik ben niet bezig met de politiek van mijn land. Ik noem mijn land nogaltijd Joegoeslavië. Ik denk dat er in elke nationaliteit slechte en goede mensen zijn. Dat is voor mij belangrijk: als je andere mensen goed behandelt dan zullen zij jou ook goed behandelen. En dat staat volledig los van religie of cultuur.

Thomas: Toen je naar België kwam kon je kiezen tussen Antwerp of Eendracht Aalst. De supporters zullen alvast zeggen dat je de juiste beslissing hebt genomen. Begrijp je die rivaliteit?

Kujo: Ja ik begrijp die rivaliteit wel. Ik was er niet van op de hoogte voor ik naar België kwam maar ik weet wel dat wedstrijden tegen Antwerp of Mechelen altijd iets extra hebben. Voor mij als voetballer maakt het niet veel uit tegen wie ik speel. Ik speel natuurlijk liever voor 15000 supporters maar ik denk dat we allemaal professioneel genoeg zijn om er elke wedstrijd alles aan te doen om de 3 punten te pakken. Hopelijk kunnen we volgend jaar rivaliseren met KV Mechelen en GBA want Lierse hoort echt thuis in eerste klasse. Alleen al voor de supporters. We staan elke wedstrijd voor 8000 man te spelen en hebben altijd 1000 supporters mee op verplaatsing. Daarmee staan we in de top 6 van België denk ik en dat is ook waar ik met Lierse terug heen wil.

Thomas: Als je een keuze uit je carrière kon overdoen, welke zou het dan zijn?

Kujo: Ik ben niet de persoon die spijt heeft van het verleden. Dat is tijdverlies. Wat gebeurd is, is gebeurd. Ik heb vaak gedacht dat ik veel meer kon halen uit mijn carrière. Ik had graag Champions League gespeeld maar een carrière is een puzzel en je moet veel geluk hebben dat de juiste stukken op de juiste plaats vallen.
Ik ben heel gelukkig met wat ik gedaan heb en met waar ik nu sta. Ik ben heel gelukkig dat ik met mijn familie in België en kijk alleen naar de toekomst.

Thomas: Je hebt zeer veel ervaring en als keeper heb je ook de leiderscapaciteiten. Dat zijn de vereisten voor een geslaagde trainerscarrière hé?

Kujo: Ja inderdaad, ik zie me zelf ook nergens anders dan in het voetbal. Ik ben op en top prof en hoop nog enkele jaren op het veld te kunnen staan. Eens je de 30 voorbij bent denk je natuurlijk wel aan de toekomst en dan zie ik mezelf wel als keeperstrainer.

Thomas: Bij Lierse?

Kujo: Liefst bij Lierse.